Back

ครูพันธุ์ใหม่ (อาจารย์บ่าว)


  • แนะนำตัวสั้นๆ เพื่อให้ได้รู้จักกันมากขึ้น

อาจารย์มนูศักดิ์ ลังแก้ว (บ่าว) คณะวิทยาการและเทคโนโลยีสารสนเทศ หัวหน้าสาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ ผมสอนมา 4 ปี

จบปริญญาตรี : วศ.บ. วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร

ปริญญาโท : วท.ม. เทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร

ผมเป็นคนยิ่งๆเงียบๆ ไม่มีนักศึกษาตั้งฉายาให้นะ (ขำ 555) ก็เรียกอาจารย์บ่าว

 

  • เวลาว่าง / งานอดิเรก อาจารย์ชอบทำอะไรบ้าง

เวลาว่างผมส่วนใหญ่ จะเอาโน๊ตบุคของผมไปนั่งร้านกาแฟชิลๆ เปิดหาข้อมูล อ่านข่าวสารบ้านเมืองว่าตอนนี้มีอะไรฮอตฮิต จะได้คุยกับคนอื่นรู้เรื่อง (ขำ 555)

ผมเป็นที่ปรึกษากับทางบริษัททางด้าน IT คือ ไปให้ข้อมูล ไปอบรมให้กับครูในระดับอาชีวศึกษา ถ้าผมมีเวลาว่างก็จะไป


 


  • อาจารย์มีของสะสมมั้ย / คืออะไร

มีครับ เหรียญวิ่งมาราธอน ผมชอบวิ่งออกกำลังกาย ถ้ามีงานวิ่งก็จะไปวิ่งเก็บสะสมเหรียญ เราจะได้รู้ว่าเมื่อกี่ปีเราไปวิ่งที่ไหนมา แต่ตอนนี้ก็ยังมีไม่เยอะ แต่ถ้ามีโอกาสก็จะไปวิ่งเก็บสะสมเพิ่มอีก (ขำ 555) ล่าสุดไปวิ่งที่สระบุรีมากับทีมงานและอาจารย์ในคณะ ก็สนุกดีเป็นการรีแล็กตัวเอง จะได้ไม่เครียดในเรื่องการงานมากเกินไป






  • อาจารย์ทำยังไงกับเด็กมาสาย

ผมจะไม่ดูเวลาที่เขามาสาย แต่ผมจะดูผลงานเขามากกว่า ถึงว่าเขามาสายแต่ว่าเขารับผิดชอบ ทำงานที่ผมสั่ง มีงานส่งให้ผมตามที่มอบหมาย ผมก็ไม่ซีเรียส โอเคมาสาย แต่ก็อย่าบ่อยไป

แต่ถ้าเป็นเด็กที่เรียนดีแต่มาสาย ผมก็จะถามทำไมมาสาย บางทีในชีวิตนักศึกษาเขาจะทำงานตอนดึกๆ เช้าอาจจะตื่นไม่ไหว ก็จะงัวเงียๆ มา ถึงเขาจะมาเข้าเรียนแต่มาหลับก็ไม่ได้อะไร แต่ก็ต้องตามงานส่งตามที่ผมมอบหมาย ก็เลยไม่ได้ซีเรียสอะไรมาก ก็ต้องถามสาเหตุเขาก่อน

กรณีเด็กมาสายที่เรียนและไม่ตั้งใจเรียน อย่างนี้ต้องเรียกคุยเลย มีเคสที่ผมเคยเจอเป็นเคสที่ติดเกมส์ Hang out กับเพื่อนเยอะไปหน่อย จุดประสงค์หลักของเขาที่เป็นนักศึกษาก็เปลี่ยนไป เลยต้องเรียกมาคุยปรับทัศนคติกันหน่อย แต่ถ้าคุยแล้วไม่มีอะไรดีขึ้น ผมก็จะปล่อย เพราะว่าชีวิตมหาลัยเข้าสู่วัยที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว เราคุยแล้ว แต่เขายังคิดถามทางเลือกของเขาผมก็จะปล่อย


  • แล้วอาจารย์เคยมาสายมั้ย

น้อยครั้งมากที่ผมจะมาสาย นอกจะ accident จริงๆ รถติด แต่การมาสอนผมไม่เคยมาสอนสายเลย แต่ถ้าไปข้างนอกหรือนัดกับเพื่อน ถ้ามี accident ก็คงจะไปสาย ส่วนมากผมจะไปรอก่อนเวลานัด


  • สมัยเรียนอาจารย์เป็นเด็กนักเรียนแบบไหน
ผมไม่ใช่เด็กวิชาการ ผมเป็นเด็กกิจกรรม ตอนเรียนก็เรียนเอาตัวรอดผ่านมาได้ ไม่มี F ทำงานส่งตลอด เกรดไม่ได้สวยหรูมากนัก เวลามีกิจกรรมอะไร รับน้องไรงี้ผมก็จะไปประจำ แต่ก็ไม่ทิ้งการเรียน อย่างสมัยเรียนผมก็ไปออกค่าย ผมเป็นทั้งประธานชมรม รองประธานชมรมค่ายอาสาต่างจังหวัด ผมก็เป็นคนควบคุมงานทั้งหมด กิจกรรมรับน้อง ก็มีจัดเตรียมกิจกรรม วางแผน เพื่อจะทำกิจกรรมรับน้อง ก็จะมีนัดมีทติ้งกับน้องๆเพื่อจะสานสัมพันธ์รุ่นพี่รุ่นน้อง

วีรกรรมซ่าๆ ผมเคยโดดเรียนไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อน ตอนนั้นมีความคิดว่าเดี๋ยวก็กลับมาเรียนแล้วปีหนึ่งครั้งหนึ่ง (ขำ 555) แต่ผมก็ไม่ได้โดดบ่อยนะ เห็นงี้ผมก็ไม่ทิ้งการเรียนนะ (ขำ 555)

เรื่องภูมิใจ ตอนมัธยมผมเป็นนักดนตรีเป็นวงโยธวาทิตโรงเรียน เป็นสิ่งที่ผมภาคภูมิใจ เวลามีกิจกรรมออกนอกโรงเรียนแล้วได้ไปเป็นส่วนหนึ่งในนั้นแล้วมีคนมอง ผมรู้สึกเท่ห์มากๆ ทั้งตื่นเต้น ภูมิใจ (ขำ 555) 


  • ถ้าตอนนี้ยังเป็นเด็กอยู่ อาจารย์คิดว่าตัวเองกำลังทำอะไร

ถ้าตอนนี้ช่วงเที่ยงๆ ถ้าเป็นนักศึกษาตอนนี้ผมคงพึ่งตื่นนอน (ขำ 555) อาบน้ำเสร็จก็ไปหาข้าวกิน ถ้าเป็นช่วงปิดเทอมผมก็จะเล่นเกมส์กับเพื่อน ไปปาร์ตี้ มีทติ้งกับเพื่อน ดึกบ้าง สว่างก็มี (ขำ 555)


  • ถ้าไม่ได้มาเป็นอาจารย์ อยากเป็นอะไร
ผมคงเป็นพนักงานออฟฟิศ ทำในสายไอที หรือ วิศวะคอมพิวเตอร์ คงเขียนโปรแกรม ทำการวิเคราะห์ระบบไรงี้


  • แนวการแต่งตัวของอาจารย์ถ้าไม่ได้มาสอน

ถ้าอยู่บ้านชิลๆใส่กางเกงขาสั้น เสื้อยืด รองเท้าแตะ แต่งตัวสบายๆไม่มี Accessories ประดับตกแต่งนาฬิกาไม่มี ถ้าไปข้างนอกก็กางเกงยีนต์ขายาว ถ้าไปงานก็สีสุภาพเชิ้ตแขนยาว


  • ถ้ามหาลัยให้แต่งตัวอะไรก็ได้มาสอน

ผมอยากจะแต่งตัวกางเกงขายาวสีเรียบๆ เสื้อเชิ้ตยาวไม่ผูกไทด์ จะได้ไม่ร้อนด้วยกับสภาพอากาศบ้านเรา รองเท้าก็ผ้าใบ หรือรองเท้าวิ่ง


  • มีไอเท็มอะไรที่ขาดไม่ได้เลย ขาดแล้วรู้สึกไม่มั่นใจ

โทรศัพท์มือถือ ขาดไม่ได้เลย ขาดแล้วรู้สึก เอ้ย เพื่อนอยู่ไหนหว่า จะไปกินข้าวเที่ยงแล้ว จะตามเพื่อนยังไงดี ตอนนี้เพื่อนโพสสเตตัสอะไร เดี๋ยวเราไม่ทันเหตุการณ์ (ขำ 555) อย่างไปกินข้าวก็ขาดไม่ได้เลย กินไปเล่นไป ถ้าไม่มีโทรศัพท์มือถือตอนนี้ผมคงกลับบ้านไปนอน (ขำ 555)


  • แนะนำร้านอาหารที่ชอบไปกิน แถวๆนี้หน่อย

มีร้านหนึ่ง เป็น Rare item มาก แต่หลายๆคนยังไม่รู้ มันชื่อว่า มันไม่รู้ว่าชื่ออะไร (ขำ 555) แต่ที่คณะพาไปกินกัน เรียกกัน ร้านล้มวัว ร้านจะอยู่กลางทุ่งนาเข้าไปทางลำไทร ร้านนี้เป็นร้านส้มตำของอิสลาม เมนูที่ผมชอบมากที่สุด คือผัดมาม่าใส่ไข่ กับส้มตำไทยไข่เค็ม เป็นร้านที่นักศึกษาไม่น่าจะรู้จัก แล้วไม่เคยไปกินแน่นอน ที่ผมรู้เพราะเพื่อนอาจารย์ในคณะบ้านอยู่แถวนั้นเลยพาไปกิน แล้วผมก็ติดใจ แต่ไกลหน่อย ต้องมีรถส่วนตัวเข้าไป จริงๆไม่รู้หรอกว่าชื่อร้านอะไร แต่ผมเรียกร้านล้มวัว เพราะเมนูที่ร้านมีเนื้อวัวเยอะ ก็เลยเหมือนล้มวัวมากิน (ขำ 555)


  • ถ้าอาจารย์ให้ทุนอะไรก็ได้ในโลกนี้กับเด็ก 1 ทุน จะให้ทุนอะไร

ผมจะให้ทุนเด็กที่สามารถล้ม อัลฟาโกะ มันคือหุ่นยนต์อัจฉริยะที่ทาง google สร้างเป็นหุ่นยนต์ในการเล่นหมากล้อม ซึ่งตอนนี้ยังไม่มีใครสามารถชนะมันได้ ถึงแม้จะเป็นนักหมากล้อมระดับโลกก็ยังไม่สามารถชนะมันได้ ซึ่งอัลฟาโกะเป็นหุ่นยนต์ที่ถูกสร้างด้วยระบบ ai ถ้าคุณเดินหมากตัวนี้อัลฟาโกะมันก็รู้ว่าต้องเดินยังไงถึงจะชนะ ใครเอาชนะอัลฟาโกะได้ผมให้ทุนเลย (ขำ 555) ถ้าชนะผมจะให้ทุนอะไรก็ได้ที่อยากได้ หรือจะเอาทุนเป็นตัวเงินหรืออุปกรณ์ก็ได้ไปสร้างหุ่นยนต์ที่จะมาสู้กับอัลฟาโกะ (ขำ 555)


  • อาจารย์ช่วยรีวิวสิ่งที่นี้หน่อย ( เป็นภาพ คน หรือ สิ่งของ )

ในสายผมก็คงไม่พ้นอุปกรณ์เทคโนโนยี  งั้นก็โดรนละกัน ถามว่ามีอะไรแปลกไหม ก็ตอนนี้มันก็เป็นเทคโนโลยีพื้นฐาน ใครๆก็สามารถใช้งานได้ แต่สื่งที่ผมจะให้มีในอนาคตข้างหน้า ว่าอุปกรณ์ชิ้นนี้ เอาไปเพื่อพัฒนาต่อ

โดรนตัวนี้มันมีระยะทางในการบิน 10 กิโลเมตร บินได้ด้วยระบบไม่ต้องใช้รีโมทควบคุม แค่คุณบอกว่าจะใส่ Map ใส่พิกัดไปเลย ว่าอยากให้ไปใน ใส่ข้อมูลไป โดรนตัวนี้ก็จะบินไปถ่ายภาพตามพิกัดที่คุณบอก ไม่ต้องใช้รีโมทควบคุม ซึ่งจะเห็นได้ว่าโดรนในปัจจุบันจะใช้รีโมทควบคุมทิศทาง แต่โดรนตัวนี้บอกมันเลย มันก็บินไป ส่งข้อมูลกลับมาให้คุณ ผมขอตั้งชื่อว่า โดรนรุ่นอัจฉริยะเหนือจินตนาการ (ขำ 555)

 

  • คิดว่ายังไง ถ้าต่อไปมีหุ่นยน์อาจารย์มาสอนแทนได้

ผมว่าดีเลย ให้หุ่นยนต์มาสอนแทนผม (ขำ 555) ผมจะได้เอาเวลาไปสร้างหุ่นยนต์เพื่อให้มาสอนให้ดีขึ้น แต่หุ่นยนต์ที่จะมาสอนแทน ผมจะทำให้มนุษย์สามารถควบคุมมันได้ คือผมจะใส่ข้อมูลที่เป็นตัวผมเข้าไป ให้เขาทำงานแทนผม เป็นผมคนที่สอง (ขำ 555)


  • วิชาที่สอนแล้วเป็นตัวของตัวเอง และคิดว่าสนุกที่สุด แล้วสอนอย่างไร

วิชาเว็บเทคโนโลยี 2 ซึ่งเป็นการพัฒนาการใช้เฟรมเวิร์กในการทำงาน ผมจะยกตัวอย่างการใช้เฟรมเวิร์กที่มีใช้งานในตลาดทั่วๆไปมาสอนเด็ก ให้เด็กใช้งานเป็น มันจะสนุกเพราะเด็กจะเห็นว่า อ่อ หน้าเว็บจริง มันเป็นงี้ เขาสร้างมันขึ้นมาทำไมสวย ทำไมมันถึงแสดงบนคอมพิวเตอร์หรือมือถือได้สวยงาม ผมก็จะสอนวิธีการว่าทำไง แล้วคุณจะได้แบบนี้ เขาจะเห็นผล เทียบผลกับ case study ของเขา ถ้าเขาทำได้เขาจะดีใจ แฮปปี้ที่จะเห็นว่าเขาก็สามารถทำได้


  • อยากบอกอะไรเพิ่มเติมกับนักศึกษา

เรื่องการเรียนการใช้ชีวิตในการเรียนมหาลัย ในยุดปัจจุบันนี้ Knowledge หรือ องค์ความรู้ มันมีอยู่เยอะมากในโลกอินเทอร์เนต มันก็ทำให้เด็กๆหลายคนมองว่าการเข้าห้องมาเรียนไม่จำเป็น ไม่สำคัญ แต่ผมมองว่ามันไม่ใช่ Knowledge หรือ องค์ความรู้ ในอินเทอร์เนตเราไม่สามารถการันตีได้ว่าข้อมูลที่ได้มามันถูกต้อง ผ่านการวิเคราะห์ การพิสูจน์ว่ามันโอเคแล้ว คุณไปดูเอง ไปศึกษามา มันอาจให้การทำงานของคุณผิดพลาดได้ ดังนั้นทฤษฎีที่อยู่ในห้องเรียนหรือการปฎิบัติที่อยู่ในห้องเรียนเนี่ย มันผ่านการกลั่นกรองมันมีหนังสืออ้างอิง มันมีบทความวิจัยอ้างอิงมันก็จะเป็นองค์ความรู้ที่ผ่านกระบวนการแล้ว ดังนั้นก็เลยอยากให้นักศึกษาทุกคนหรือเด็กยุดใหม่เนี่ย ให้ความสำคัญกับการเข้าห้องเรียน ให้ความสำคัญกับการศึกษา อย่าคิดว่ามันไม่จำเป็น หรือจบมัธยมปลายมาแล้วไปขายของออนไลน์ก็ได้ ซึ่งจริงๆมันก็ได้แหละ แต่ในอนาคตข้างหน้ามันไม่ได้มีอะไรแน่นอน คุณขายได้ ณ ตอนนั้น แต่อีก 5 ปี 10 ปี ข้างหน้า Product ที่คุณขายมันล้าสมัย แล้วคุณจะทำไงต่อ แต่ถ้าคุณมาหาความรู้ในมหาลัยในห้องเรียน คุณจะรู้ในอนาคตว่า คุณจะรู้ในกระบวนการในการทำงาน กระบวนการในการพัฒนา ยังไงให้อยู่รอดได้ตลอดไป


  • ทิ้งท้าย

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานครเปิดด้วยกัน  4 คณะ คณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะบริหารธุรกิจ คณะวิทยาการและเทคโนโลยีสารสนเทศ และคณะสัตวแพทย์ วิศวกรรมศาสตร์ของเราเปิดมานานมากสมัยก่อนเรามีนักศึกษาที่จบออกไปในปริญญาตรีเยอะมาก และเป็นที่ต้องการของแหล่งแรงงานทั่วไป และตอนนี้ปัจจุบันนี้ก็เช่นเดียวกัน ก็เลยอยากให้เด็กที่สนใจ ไม่ว่าจะเป็น ปวช. ปวส. นักเรียนที่จบมัธยมตอนปลายที่สนใจในสายงานวิศวกรรมศาสตร์ บริหารธุรกิจ วิทยาการและเทคโนโลยีสารสนเทศ สัตวแพทย์ ตอนนี้มหาลัยเทคโนโลยีมหานครได้ปรับปรุงภูมิทัศน์ของมหาวิทยาลัย เพื่อที่ให้มีความทันสมัยมากขึ้น ต่างจากเมื่อก่อนที่รูปแบบโบราณๆ (ขำ 555) ตอนนี้ทันสมัยขึ้นละ (ขำ 555) ลองเข้ามาดูนะครับ อาจารย์ที่นี้มีทั้งอาจารย์รุ่นใหม่และอาจารย์รุ่นเก่าที่มีความเชี่ยวชาญในวิชาการ นักวิจัยเยอะมาก มีองค์ความรู้ให้คุณที่จะมาศึกษาในที่นี้แน่นอน ใครที่ตัดสินใจเลือกที่เรียนอยู่ก็อยากมาเป็นครอบครัวมหานครด้วยกันนะครับ